Ketensamenwerking: wie heeft de langste ?? (2)

In zijn blog van 29 september (www.ferrywilgenburg.blogspot.com) doet Ferry van Wilgenburg een oproep om wat minder spierballentaal te gebruiken bij het verkondigen van de waarheid rondom het begrip ketensamenwerking. Zijn veronderstelling dat niemand echt weet wat het beste werkt onderschrijf ik als geen ander.

Het is echter de vraag of het zo erg is dat verschillende “scholen” anderen proberen te overtuigen van hun gelijk. Dat Ferry dat betiteld als spierballentaal is wat mij betreft wat misplaatst. Volgens mij zijn een aantal bevlogen mensen bezig met het creëren van een beweging binnen de bouwsector. Die bevlogenheid wordt gevoed vanuit de intentie om de cultuur binnen de bouwsector wezenlijk te veranderen. Juist in deze transitiefase is het daarom belangrijk dat binnen iedere “niche” kantelaars hun eigen geluid laten horen. Door het uitwisselen van redelijke argumenten voeden we elkaar met nieuwe ervaringen en gezichtspunten. En ja…over het algemeen zijn bevlogen mensen wat minder geneigd om te luisteren. Aan de andere kant zijn het ook mensen die in hun achterhoofd wel nadenken over alle nieuwe kennis die ze opnemen. Uiteindelijk zien we die ook wel weer terugkomen in de ontwikkeling van nieuwe ideeën. Juist de veelheid en verscheidenheid aan ideeën, projecten en experimenten laat zien dat we echt in een transitiefase verkeren. Een kritische instelling, gericht op het maken van onderscheid is volgens mij juist nodig. Er bestaat immers in het nieuwe denken geen blauwdruk meer voor een generiek bouwproces. De context, de opgave en mensen bepalen op welke manier bouwprocessen in de toekomst worden ingericht.

Voor mij is het juist een verrijking om de perspectieven van Ferry (transparantie en dialoog over kostenstructuur) te koppelen aan die van Ruben Vrijhoef (faalkostenreductie door projectoverstijgende samenwerking tussen opdrachtgever en bouwers) en die van mij (innovatie door aanbodgerichte samenwerking van creatieve coalities). Het zijn bewegingen die grotendeels gestoeld zijn op dezelfde onderstroom. Juist door de verschillen af en toe wat te accentueren ontstaan er weer nieuwe invalshoeken.

Het idee dat we tot een één generieke aanpak komen en dus kunnen meten wie de langste heeft is een non-issue. We zullen nooit tot een generieke aanpak moeten komen. De bouw blijft in beweging zowel op het gebied van procesontwikkeling als op het vlak van de producten die ze uiteindelijk voor haar klanten ontwikkeld…en dat laatste daar gaat het toch eigenlijk allemaal om.

De uitdaging om kennis en ervaring uit te wisselen grijp ik met beide handen…sterker nog…die wil ik vanuit EnergieSprong graag faciliteren. Het gaat er daarbij niet om elkaar te overtuigen van het gelijk maar om het richten van een gedeelde energie.Wie durft..?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: